Çocuklarda Ben algısı

Çocuklarda Ben algısı

Çocuklarda Ben algısı

Adamın biri kendini arpa zannediyormuş .Bu yüzden nerede bir tavuk görse kaçıyor kuş görse saklanıyormuş. Artık bu durum çekilmez bir hal alınca bir Psikologla görüşmeye karar vermiş. adam bir sürü uzmana gitmiş Gelmiş bir adım adım kendini iyi hissetmeye başlamış. son seansta psikolog adama sormuş kendinize hala arpa gibi mi hissediyorsunuz.

adam gülmüş “ilahi Doktor o günler artık geçmişte kaldı kendimi dört dörtlük insanı hissediyorum demiş” ama tam dışarı adım attığında içine bir korku düşmüş, koşarak tekrar psikoloğun yanına gelmişti nefes nefese

“hocam bir şey sormayı unuttum ben artık kendimin arpa olmadığını anladım da bunu Kuşlar ve tavuklar da biliyorlar mı?”

 

         Kişinin kendisini nasıl algıladığına Ben algısı denir. Bu algı çocukluk döneminde edinilir. Çocukluk döneminin geçtiği ortamda, çocuğa kendisi ile ilgili nasıl bir izlenim kazandırmış isek, o izlenim çocuğun Ben algısını oluşturur. Bir başka deyişle çocukluk dönemi kişinin aslında kendisinin kim olduğunu öğrendiği ve bütün bir ömür boyu üzerinde taşıyacağı kimliğine kazandığı dönemdir. Örneğin çocuk kendisine saygı duyan bir anne-babanın varlığını her an yanında hissetmiş, konuştuğunda önemsenmiş aile içinde bir yer edinmiş ise böylesi bir çocuğun ben algısız saygındır. Böylesi yetişmiş bir kişi evlendiği zaman eşinden saygı görmek ister, kendi  çocuğuna da saygıdeğer davranmaktan keyif alır. Farklı bir bakış ise annesi evde “salak mısın kızım sen” veya öğretmeni “Hayret Nasıl oldu da ödevini yaptın” diye aşağı ağlamışsa bu çocuğun ben algısı değersizdir. Yetişkinlik yıllarında değer görse de bu değeri anlamlandıramaz. Kişinin kendi ile ilgili düşünceleri çocukluk çağından itibaren olumsuzca şekillenmeye başladığında bunun değiştirilmesi oldukça zordur. Zira kişinin kendiyle ilgili izlenimleri kişiliğinin en derin parçasıdır. birçok anne baba çocuklarına söylene söylene onları doğru yola geliştireceğini zanneder. Halbuki olumlu da olsa sözün çokluğu Ben algısının bozulmasının en belirgin sebebidir. Sürekli nasihat edilen çocuk nasihata muhtaç biri olduğu izlenimi edinir. Sürekli yanlışı düzeltilen çocuk sürekli yanlış yaptığı hissini edinir. Çocuk terbiyesinin özü çocuğun sürekli ikaz etmek ve düzeltmek değil onun kendi seni iyi ki sadece bir aile ortamı hazırlamaktır.

Kaan Yiğit

Bir Kız babası iyi bir eş devamlı kendini geliştiren bir baba

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir