Kardeş Kıskançlığı Karşısında Anne Baba Tutumu

Kardeş Kıskançlığı Karşısında Anne Baba Tutumu

Kardeş kıskançlığı her ailede olur İlk önce bunu bilmek gerekir. Bu doğal bir süreçtir .Bir insanın bir insanı kıskanması normaldir .Şimdi diyelim ki biz birkaç kardeşiz ,anne ve babamı ziyarete gittik , o sırada babamız ya da annemizi küçük olan kardeşimize çok ilgi gösterdi, “yavrumu Hoş geldin canım ne istiyor bir şey ister misin “, o sırada bize bir şey yapmadık. Biz de doğal  olarak bunu kıskanır ve tepki veririz . Bu insanlığın normal bir sürecidir. Kıskanma duygusu ,sevinme gibi öfke gibi bir duygudur .Bu nedenle kıskançlık her düzeyde her ailede belli düzeylerde vardır. Sıfırlamak doğru bir çaba değildir ,Çünkü insan kıskançlık ve baş etme seni öğrenir . Bu hayatta en çok işimize yarayacak şeylerden birisi de bu öğrenmedir . Birileri bizi sürekli geçecek ,birileri bizden başarılı ,olacak birileri bizden daha çok şeye sahip olacak, daha iyi arabaya sahip olacak daha iyi eve sahip, olacak daha iyi işe sahip olacak, daha iyi televizyonu sahip olacak .Her birisinde teker teker   insanları kıskanacaksak o zaman kendi hayatımızı yaşamayız .Kısaca kıskançlık ve baş etmenin öğrenilmesi gerekir ve belli bir düzeyde olması gerekir. Kıskançlık şu aşamada zararlıdır. Kardeşine fiziksel olarak ciddi zarar vermeye başladıysa , sürekli hakaret ediyor “seni geri zekalı, aptal ,sen ne biçim çocuksun “demeye başlıyor diğerini örseliyosan . O zaman bu kıskançlığa psikolojik olarak müdahale edilebilir. Araları bir iyi bir kötü ,bazen güzelce oynuyorlar,bazen bir bakıyorum kavga ediyorlar diyosananız,bu normal kardeş ilişkisidir. Buna müdahale etmeye girmeye gerek yok.Anne babaların kardeşleri kıyaslamadan kaçınması lazım. Çünkü  kıskançlığını ana tetikleyicisi kıyaslamadır ,”bak kardeşin Yemeğini yedi, sen yemedin, Bak o dersini çalışıyor, sen Çalışmıyorsun” bu gibi şeyler kıskançlığı tetiklemektedir.Kardeş Kıskançlığı doğumdan itibaren konu olarak ele alınmaklı. Yeni bir kardeş geldiğinde, eve gelen ilk misafirler geldiklerinde , sadece yeni bebeğe hediye getirirlerse kıskançlığını tohumu orda atılmış .Bu nedenle bu kültürel anlayışımızı değiştirip, yeni gelen bebeğe değilde büyük olan abi ,ablaya verilmesi gerekir. Ona hediyeler getirmek gerekir ki ,abilik ablalık rolüne girsin ,bu rolün güzelliğini anlasın . “ Tebrik ederim seninle güzel artık bir abi oldun , bir abla oldun “diye çocuğu teşvik etmek gerekir.Bizim kültürümüzde” Senin Pabucun Dama atılacak. Bak artık seni sevmeyecekler “ gibi  şakalar yapıp, çocuğa takılınca kıskançlığı biz, kendimiz tetiklemiş oluyoruz .Çocuk kardeşi dünyaya geldiğide , bebek dünyaya geldiğinde doğal olarak anne o bebekte ilgilenir. Çünkü o bebeğini emzirmesi ,altını değiştirmesi derken annenin Vaktini çoğunu bloke eder bebek. İşte çocuğun ,yeni çocuğun dünyaya geldiği sırada, babanın hemen devreye girmesi gerekir iş planını ona göre yapması gerekir. Daha çok evde olması lazım ve var olan büyük kardeş ile abi ile çok çok ilgilenmesi gerekir. Çocuk orada ilgi kaybına uğramasın bir sevgi kaybı yaşamasının onun telaficisi baba olsun .Bununla beraber kardeşler arasındaki bağı güçlendirmek için bebek dopmadan , çocuğa hep şu denir,” kardeşin geldiğinde birlikte oynayacaksınız” ama kardeş bir gelir ki yerinden kıpırdamayan bir kardeş “nasıl oynayacağım ben bununla ” der .Bu durumda anne baba çocuğu gelen bebeği kucağına almalı, sanki abiyi ,abla yakalamaya çalışıyormuş gibi yakalamacılık oynamalı. Sanki kardeşiyle saklambaç oynuyormuş gibi kucağındayken ,kardeş adına onunla oyun oynamalıdır. Bunlar yapılırsa çocuk kıskançlığı normal bir duygu olarak yaşar..

Mehmet Pala

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir